Ekrem Elmas – PUTLAR SİZİN OLSUN*

Eve dönmek ne güzel şey anne

evde olmak ne kutsal

bu yüzden mi kuşlar

bütün ağaçlar, balıklar, bütün canlılarda aynı bilgi

büyük zulümdür yerinden yurdundan etmek,

bir insanı, bir fili, bir bülbülü, hatta Sibirya kurtlarını

evinden ayırmak

ev yıkmak ev yakmak

insanlığa karşı işlenmiş suç.

Zaten ninnilerinde bunu öğretmedin mi sen bana

ebabil pençesindeki taş bunu anlatmıyor muydu

ev demek haysiyet demek

uğruna bin çileyle yaşanır

bin bir şekilde ölünür uğruna 

şeref işte budur demiyor muydu?

Kitaplar dünyayı kurtaramadı anne üzgünüm

teknoloji dünyayı kurtaramadı

bilgeler de sağlayamadı evrensel huzuru

bilim adamları da

siyaseti sporu sanatı çaresiz 

hamuru acıyla yoğrulmuş

bu rahatlığı

bu tadı tuzu olmayan

bu dev gibi 

bir hayal kırıklığına dönüşen 

güzelim dünya

ve insan karşısında.

Bilirsin kalbimin ortası İbrahim’dir

bundandır “Putlar sizin olsun balta benim” deyişim

bundandır her zeminde, pırıl pırıl Zülfikar gibi 

keskin karşı duruşum

bütün coğrafyalardaki bozgunculara

ve bundandır

diline, dinine, rengine bakmadan

kardeşim bilmem

evinden koparılan herkesi.

Allah kimseyi kötü yaratmaz anne bildim

kimseyi Kabil, kimseyi Ebu Lehep, kimseyi Sisi yaratmaz

bembeyaz, pırıl pırıl bir doğum

sonra aile, sonra şu, sonra bu

gider kapkara

gider kötülük canavarı

gider Netanyahu sürümü olur çıkar.

Hani o şefkat bilge sesinle

başım dizin… saçlarım mübarek elin…

işte yüce buyruk böyledir guzum derdin.

bildim

çok bedellerle

yana yakıla bildim.

Bir evimden bir evime geldim neyleyim

bir tarihimden bir tarihime

hüznün misafiri değil miyim zaten

hem o yurdumda hem bu yurdumda

hüsnün vefa yoldaşı 

İslâm’ın askeri değil miyim!

Ne ziyan ne isyan

Hep hamd ve hasbunallah…

Sözüme sadakatim devam ediyor anne için rahat olsun

için rahat olsun çölün sesini vermeyeceğim onlara

göğün mavisini

turnaların, şahinlerin ve uçurtmaların uçuşunu

hilali, dolunayı, zeytini ve limonu

Hafız’ın kabrini vermeyeceğim onlara

nehirden denize sürecek sevdam

ölecek miyim, ölür müyüm, olsun olsun olsun

yeter ki kar beyaz kuşlarla

gömleğim sana doğru uçsun

yeter ki anne

yeter ki

yeter ki…

*HÜSAMEDDİN MENNAOĞLU’NUN HAYAT HİKAYESİNİN BİLİNMESİ NAÇİZANE İSTEĞİMDİR.