Betül Aksakal – BEYT HANUN

Beyt Hanun 

“Duygu Evi”

Çıkabilirsin bir vadiye, ayan-ı muhayyel

Bırakmadan toprağı ve zeytinleri

Nalınlarını, es- Sihvil’i, denizi

Kabul edin kahinler ve yer altı savaşçıları

Bambaşkadır Duygu Evi’nin çocukları

Çiçek gibi yetiştirdi onları Allah

Sina’dan çıkana dek

Yeşillerinde, varlıklarında, Hüsam’ın Beyt Hanun’u

Nehirlerin kimin için aktığını

Delikanlıların başını beklerken

Karşı kıyıyı seyirler, Hayfa’ya, Kudüs’e

Baharlarında, ayan-ı muhayyel, on altı ve on sekizlerinde

Dünyanın sularına değil, gülleri, kızıl kuşlarını

Beyt Hanun’da kelimeleri bahçelerden

Seherlerden seçme masalar

Zeytinyağları, rummaniyeler, incirler

Yamaçlardan öyle haberler alan

Her adımda bir yaş

Bırakmadan toprağı ama yaşamadan da

Geceye doğru hep bir ağızdan

Bambaşkadır denizi, yeşili, taze kahvesi

Oğulları, Ebu Bekir’dir birer

Destanlar söyler suların yamacında

Dünya burada, nereye çıksan Beyt Hanun’dur, Hüsam’ın Beyt Hanun’u