Samet Karataş – HİÇBİR ŞEYİN BİRBİRİNE BENZEMEDİĞİ YAKINLIK

su,
tuza yürüyor görüyorum
her yerde mi böyle
moritanya’da şam’da yahut rabat’ta
hepsinden bir parça işte istanbul’da
hiçbir şey birbirine benzemezken
gelen bu yakınlık
her yerde mi böyle

su,
tuza yürüyor görüyorum
bir çocuk tam düşecekken
bağırdı annesi
üsküdar iskelede
burda da her şeyin sesle kurtulacağına inanıyor
birileri
ve ezan başlıyor valide’de
annem de böyle

su,
tuza yürüyor görüyorum
burda da
birileri takip ediyor birilerini
ne garip hiçbir şey benzemezken birbirine
burda da hasanlar ve hüseyinler
burda da gençler ve güzeller
ve inanıyorlar cennete

su,
tuza yürüyor görüyorum
ne diller ne yüzler ne de şu manzara
hiçbir şey benzemezken gelen şu yakınlık ne
karaköy’de sokaktaki su birikintisini
moritanya’daki okyanusla akraba kılan yüce
burda da fatmalar ve burda da ayşe
beni inandırıyorlar bu güce

su,
tuza yürüyor görüyorum
öğle vakti ve sürekli bir şeyleri
kurtarmak istiyorum sanki burda
güneşten çocuğu
arabadan kediyi
dünyadan kendimi
üstelik hepsi mümkün görünüyor
yokuşu çıkarken işte hüdai
hepsine inanıyorum burda
moritanya’ya çıkabilir gibi bu sokak
bitebilir afrika’daki sömürü
latin amerika’nın kesik damarları
sevdiğine kavuşamayan bir adamın
kavuşamamasına dair ilk dakikaları

su,
tuza yürüyor görüyorum
tuz da burası
su da
biliyorum.